عناصر - فلزات انتقالی
فلزات واسطه
فلزات انتقالی گروهی از عناصر موجود در هستند جدول تناوبی . آنها بزرگترین بخش جدول تناوبی را تشکیل می دهند که در مرکز جدول شامل ستونهای 3 تا 12 قرار دارد.چه عناصری فلزات انتقالی هستند؟
تعدادی از عناصر وجود دارد که به عنوان فلزات انتقالی طبقه بندی می شوند. آنها ستونهای 3 تا 12 جدول تناوبی را اشغال می کنند و شامل فلزاتی از جمله می شوند تیتانیوم ، مس ، نیکل ، نقره اي ، پلاتین ، و طلا .
گاهی اوقات در گروه فلزات انتقالی قرار می گیرند لانتانیدها و اکتینیدها . آنها 'فلزات گذار داخلی' نامیده می شوند.
پوسته های الکترونی
عناصر انتقال از این نظر منحصر به فرد هستند که می توانند یک زیر پوسته داخلی ناقص داشته باشند و به الکترونهای ظرفیت در پوسته ای غیر از پوسته خارجی اجازه دهد. سایر عناصر فقط در پوسته خارجی خود الکترونهای ظرفیت دارند. این اجازه می دهد تا فلزات انتقالی چندین حالت مختلف اکسیداسیون ایجاد کنند.
خصوصیات مشابه فلزات انتقالی چیست؟
فلزات انتقالی دارای بسیاری از خصوصیات مشابه از جمله:
- آنها می توانند ترکیبات زیادی با حالت اکسیداسیون مختلف ایجاد کنند.
- آنها می توانند ترکیباتی با رنگهای مختلف تشکیل دهند.
- آنها فلزات هستند و برق را هدایت می کنند.
- آنها دارای نقطه ذوب و جوش بالایی هستند.
- تراکم نسبتاً بالایی دارند.
- آنها از نوع مغناطیسی هستند.
- به گروه فلزی انتقالی 'بلوک d' جدول تناوبی گفته می شود. 35 عنصر در بلوک d قرار دارد.
- بعضی اوقات عناصر ستون دوازده جدول تناوبی (روی ، کادمیوم ، جیوه ، کپرنیسیوم) به عنوان بخشی از گروه فلزات انتقالی لحاظ نمی شوند.
- آهن ، کبالت و نیکل تنها سه عنصری هستند که یک میدان مغناطیسی تولید می کنند.
- شیمی دانان برای توصیف عناصر گذار اغلب از چیزی به نام 'تعداد الکترون d' به جای الکترونهای ظرفیت استفاده می کنند.
- به دلیل خصوصیات منحصر به فرد ، فلزات انتقالی اغلب در صنعت به عنوان کاتالیزور برای واکنشهای مختلف استفاده می شوند.
عناصر
جدول تناوبی
موضوعات شیمی بیشتر
